Belarus inqilob yoqasidami?

Posted March 25th, 2017 at 12:45 am (UTC+0)
Leave a comment

Belarus poytaxti Minskdagi norozilik namoyishlari. 15-mart 2017-yil.

Yevropaning so’nggi diktaturasi sifatida tanilgan Belarusda Erkinlik kuni marshi bo’lib o’tmoqda.

Mamlakatning turli qismlarida namoyishlar fevralda boshlangan edi. Hukumat Ukraina kabi rangli inqilob bizning ham boshimizga tushmasin deb, namoyishchilar, faollar, muxolifat a’zolari va jurnalistlarni hibsga oldi, jarimaga tortdi, ayrimlarini qamadi, boshqalariga qarshi jinoiy ishlar ochdi. Ma’lumotlarga ko’ra, shu kungacha 270 odam jazolangan. Ulardan kamida 32 nafari – jurnalist.

Belaruslar nimadan norozi?

Fevral oyi boshida qariyb 500 ming odam “ishlamaganing uchun jarima to’lashing shart”, mazmunida maktub oldi. Jarima qariyb 250 AQSh dollariga teng. 2015-yilda Prezident Aleksandr Lukashenko “ijtimoiy parazitizm”, ya’ni boqimandalik haqida qonun qabul qilgan va bunday illatning oldini olaman, deb bir yil davomida olti oydan ko’p vaqt hech qayerda ishlamaganlar jarimaga tortilsin, degan edi. Qonun norozilikka sabab bo’lgach, uning kuchga kirishi kechga qoldiriladi, dedi avval Lukashenko. Shunga qaramay, yuqorida yozganimdek, aholisi 10 million odamga teng Belarusda yarim million odam jarima haqida talabnoma oldi. Va “Biz tekintomoq emasmiz” shiori ostida namoyishlar boshlanib ketdi.

Aslida qonun Belarus Konstitutsiyasiga ham, xalqaro inson huquqlari normalariga ham zid.

22-mart kuni bir guruh xalqaro va mahalliy tashkilotlar – hammasi bo’lib 48 ta – Prezident Lukashenkoga ochiq maktub yo’lladi va qonunni bekor qilish barobarida belarusliklarning namoyish qilish huquqini va boshqa erkinliklarini cheklamaslikka chaqirdi.

Inqilob boshlanishidan va hokimiyatdan chetlashtirilishdan qo’rqqan Lukashenko 24-mart kuni bunga yo’l qo’ymayman, deya bayonot berdi.

“Belarusda Ukrainadagi kabi vaziyat bo’lmaydi. Ukraina variantining bu yerda takrorlanishiga men yo’l qo’ymayman”, dedi Lukashenko juma kuni. U, shuningdek, hozirgi namoyishlarda G’arb qo’li bor deb hisoblamoqda. “Amerika va Germaniya Litva hamda Polsha orqali pul ajratgan”, – dedi u.

Ammo bu borada belaruslarning bir maqolini eslash mumkin: Нечево на зеркало пенять, коль рожа крива. Uni o’zbek tiliga “avval o’zingga boq, keyin nog’ora qoq”, deb tarjima qilsa bo’ladi. Chunki namoyishlar negizida odamlarning G’arbdan pul olib, maydonlarga pul evaziga chiqayotgani emas, balki aholi orasidagi haqiqiy jiddiy norozilik bor. Mamlakatni 23 yildan buyon boshqarayotgan va uni o’zining kichik bir qirolligiga aylantirgan Lukashenkodan norozilik, kam maoshlar va baland narxlardan kelib chiqayotgan, ishsizlarning ko’pligidan kelib chiqayotgan og’ir iqtisodiy ahvoldan norozilik, mamlakatni avtoritar tuzumga aylantirib, bu bilan Yevropadan yakkalab qo’ygan, ayni vaqtda Rossiya bilan aloqalarni sovuqlashtirgan Lukashenkodan norozilik bor. Lukashenko aybni avval o’zidan, o’z hokimiyat uslubidan qidirish o’rniga, hokimiyatda qonunga xilof ravishda qolishga uringan boshqa prezidentlar kabi, G’arbni ayblamoqda. Biroq u prezidentlar baribir hokimiyatdan quvilgan edi.

Siz nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz

O’zbekiston rahbariyatining “bir qadam olg’a, ikki qadam ortga” siyosati

Posted March 8th, 2017 at 3:00 pm (UTC+0)
Leave a comment

22-fevral kuni O’zbekistonda 18 yillik tutqunlikdan so’ng Muhammad Bekjon ozodlikka chiqarildi. Bir hafta o’tib, 1-mart kuni Jamshid Karimov ham jami 10 yildan keyin ozod etildi. Ikkovi – jurnalist. O’zbekiston hukumatini tanqid qilgani uchun jazolangan. Biri qamalgan, ikkinchisi majburan ruhiy kasalxonaga yotqizilgan.

Muhammad Bekjon hamkasbi Yuzuf Ro’zimurodov bilan birgalikda Kiyevda “Erk” gazetasini chiqargan davrda Ukrainadan o’g’irlab kelingan va davlatga qarshi faoliyatda ayblanib qamalgan edi. (Ro’zimurodov hamon panjara ortida).

U besh aka-ukadan biri. Erk demokratik partiyasi yetakchisi, 1991-yilda Islom Karimov barobarida prezidentlikka da’vo qilgan Muhammad Solihning ukasi. Rashid va Komil Bekjonlar ham jazo muddatlarini o’tab chiqqan. Muhammad Solihni O’zbekiston sudi davlatga qarshi faoliyatda, xususan, 1999-yil 16-fevraldagi portlashlarni uyushtirganlikda ayblab, sirtdan sud qilgan va 15 yil qamoq jazosiga hukm etgan. O’sha davrda tasodif bilan O’zbekistonda bo’lmagan Solih qamalmagan, lekin 1993-yildan buyon vatandidan yiroqda yashashga majbur.

Uning hayotiga qasd qilingan, eng so’nggisi – bundan ikki yil avval Turkiyada. Aybi esa aslida Islom Karimovga muxolif bo’lganida edi. Read the rest of this entry »

Kremlga qo’l kelayotgan vaziyat

Posted February 2nd, 2017 at 2:35 pm (UTC+0)
Leave a comment

Ukrainadagi Avdeyevka shaharchasida hukumatga tegishli tanklar. 1-fevral 2017-yil

Ukrainadagi Avdeyevka shaharchasida hukumatga tegishli tanklar. 1-fevral 2017-yil

Butun dunyo e’tibori AQSh Prezidenti Donald Trampda, u qabul qilgan farmonlar va ularning ijrosida. Ayniqsa, musulmonlarga oid farmon va uning ijrosi dunyo bo’ylab katta diqqat va hatto tanqid bilan qarshilandi, mamlakat ichida namoyishlarga sabab bo’ldi. Jahon ommaviy axborot vositalarida farmon ta’siri, u haqida berilgan rasmiy bayonotlar va farmon ta’siriga uchragan muhojirlar haqida ma’lumot serob.

Bu vaziyatdan Rossiya Prezidenti Vladimir Putin o’z manfaatiga erishish uchun foydalanayotganga o’xshaydi. Shanba kuni AQShda Tramp farmonidan norozilik namoyishlari boshlanib ketdi, yakshanba kuni esa Ukraina sharqida janglar jadallashdi.

Putin 2014-yilda Qrimni Rossiya hududiga qo’shib olib, Ukraina sharqida harbiy harakatlarni qo’llab-quvvatlayotganidan xabaringiz bor, aziz gapdoshim. Hududda Rossiya tayanchiga ega ayirmachilar ikki hududda Ukrainadan mustaqillik e’lon qilib, ularni Donetsk Xalq Respublikasi va Lugansk Xalq Respublikasi deb e’lon qildi. Rossiyadan tashqari bu “respublikalar”ni hech kim tan olmagan. Xalqaro hamjamiyat Qrimni ham, Ukraina sharqini ham Ukrainaga tegishli deb keladi va Rossiyaning harbiy harakatlarini xalqaro huquq tamoyillariga zid, deb Kremldan u yerga askar va qurollar yubormaslik, ayirmachilarni dastaklamaslikni talab qiladi. Rossiya esa Qrimning Ukrainadan ajralib, Rossiyaga qo’shilishi yarimorol xalqi irodasi bo’lgan, ular o’z firkini referendum orqali bildirgan, deb keladi. Donbassda esa qo’shinlari yoki qurollari borligini inkor etadi.

Ukraina askarlari aholiga bepul ovqat tarqatmoqda. Odamlar suv, gaz va chiroqsiz qolgan. Avdeyevka, 1-fevral 2017-yil

Ukraina askarlari aholiga bepul ovqat tarqatmoqda. Odamlar suv, gaz va chiroqsiz qolgan. Avdeyevka, 1-fevral 2017-yil

G’arb, xususan AQSh Ukraina chegaralari o’zgarmasligi kerak, degan fikrda. Har holda sobiq Prezident Obama fikri shunday edi.

Donald Trampning AQShda hokimiyatga kelishiga xakerlar xurujlari orqali hissa qo’shgani aytilayotgan Rossiya respublikachi prezident bu masalada qat’iyat bildirmaydi, deya umid qilmoqda. Tramp saylovoldi kampaniyasi davomida shaxsan Putin haqida ijobiy fikr bildirgan bo’lsa-da, Rossiyaning Ukrainaga nisbatan siyosatini ochiqchasiga yo yaxshi, yoki bo’lmasa yomon deyishga shoshilmayapti. Rossiyaga nisbatan joriy etilgan sanksiyalarni bekor qilish xohishini ham hozircha bildirmadi. Tramp asosan ichki masalalar bilan band. Tashqi masalalarda esa faqat Meksika bilan devor qurish va’dasiga qo’li tegdi, xolos.

Bu vaziyatdan, yuqorida aytganimdek, Putin foydalanishga qaror qildi va Ukraina sharqida harbiy harakatlarni jadallashtirdi.

Bu haqdagi ilk xabarlar 29-yanvarda paydo bo’ldi. Askarlar xalok bo’lgani xabar qilinmoqda. Tinch aholi orasida talafotlar borligi aytilmoqda.

Vaziyat shu qadar og’irki, 30-yanvar kuni Ukraina Prezidenti Petro Poroshenko Germaniyaga tashrifini tugatmay turib, Kiyevga qaytdi. Ukraina rasmiylari mamlakat sharqidagi vaziyatni “gumanitar fojea bo’sag’asida” deb baholadi. 31-yanvar kuni Kiyev talabi bilan BMT Xavfsizlik Kengashi Ukrainadagi vaziyatni yopiq eshiklar ortida ko’rib chiqdi.

Odamlar oziq-ivqat va gumanitar yordam uchun navbatda kutmoqda

Odamlar oziq-ovqat va gumanitar yordam uchun navbatda kutmoqda

Donetsk yaqinidagi Avdeyevka shaharchasi suv, gaz va elektr ta’minotisiz qolgan. Snaryadlar “yomg’ir”i yog’moqda.

BMT Xavfsizlik Kengashi, NATO va Yevropa Ittifoqi sharqiy Ukrainadagi vaziyatdan jiddiy tashvish bildirdi va taraflarni otash kesim kelishuviga rioya qilishga da’vat etdi.

1-fevral kuni Uchtomonlama kontakt guruhi zudlik bilan Minskda yig’ildi. Ukraina, Rossiya va Yevropada xavfsizlik va hamkorlik tashkiloti vakillari janglarni to’xtatish masalasini muhokama qildi.

Rossiya va Ukraina bir-birini ayblashda davom etmoqda.

Bugungacha G’arb da’vatlariga quloq solmagan Putin AQSh ichki vaziyat bilan ovoraligidan foydalanib o’z “o’yini”ni yana davom ettirmoqda. Ukrainaliklar esa suv, gaz va chiroqsiz qolgan, ko’zi to’rt bo’lib, gumanitar yordam kutmoqda.

Siz nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz.

Azimjon Asqarov ishida hammamiz yutqazdik

Posted January 28th, 2017 at 8:53 pm (UTC+0)
Leave a comment

24-yanvar kuni Qirg’izistondan shum xabar keldi. Huquq himoyachisi va jurnalist Azimjon Asqarovga ilgari berilgan umrbod qamoq jazosi kuchda qoladigan bo’ldi.

Salomatligi shundoq ham yomon bo’lgan 65 yashar Asqarov norozilik tariqasida ochlik e’lon qildi va 25-yanvar kuni bu haqdagi arizasini kerakli idoraga topshirdi.

Ayrim xabarlarga ko’ra, 26-yanvar kuni advokatlar Asqarovni Oliy sudda appellyatsiya ko’rib chiqilmagunicha ochlikni to’xtatrishga undagan.

Asqarov ishini biz batafsil yoritganmiz. Ish bilan tanish bo’lmaganlarga yana bir bor eslatib o’tmoqchiman.

Azimjon Asqarov Qirg’izistonning Bozor-Qo’rg’onidan, millati o’zbek, kasbi rassom, lekin ko’p yillar davomida inson huquqlarining toptalishini yoritib borgan, beva-bechoralarni himoya qilgan, o’zbeklarni ham, qirg’izlarni ham birdek ko’rgan. Huquq-tartibot organlari, oddiy qilib aytganda “melisa”dan aziyat chekkanlar mijozlari orasida ko’p bo’lgan. 2010-yil iyun oyida qirg’iz va o’zbeklar to’qnashganida ko’plab odamlar aynan Azimjon akaga murojaat qilgan. U hamshaharlari uylarining yoqib yuborilishi kabi hollarni o’rgangan. O’rgangan, odamlar bilan suhbatlashgan, yozib borgan, videoga olgan. Xullas, guvoh bo’lgan. So’ngra hibsga olingan.

Unga bir nechta jiddiy ayblovlar qo’yilgan, xususan militsiya xodimi o’limida ishtirok etish va millatlararo adovat qo’zg’ashlar kabi. 2010-yil sentabr oyida sud uni aybdor deb topdi va umrbod qamoq jazosiga hukm qildi. Asqarov appelyatsiya berdi, yutqazdi, so’ngra BMTga murojaat qildi. BMT uni ozod etishni buyurdi. Qirg’iziston hukumati Asqarovni ozod etish o’rniga qayta sud qildi. 2016-yil 4-oktabrida boshlangan sud mana 24-yanvar kuni avvalgi jazoni kuchda qoldirish hukmi bilan tugadi.

Shunday qilib, 2010-yil iyunidan beri Azimjon aka qamoqda. Bu vaqt ichida uning salomatligi yomonlashdi. Shunchaki yoshi sababli emas. Uni qamoqda aybiga iqror bo’lishi uchun qiynashgani, urishgani sababli. Shunga qaramay u aybiga iqror bo’lmadi. Va shu kungacha haqiqatni isbotlashga urinib kelmoqda. Qamoqda o’tirganida ham, sud qilinganida ham u “meni yolg’on detektorida tekshiring”, deb so’radi. Aybdor emasligini aytib, Qur’onda qasam ichdi.

Na prokurorlar, na sudyalar bu da’vatlarga quloq soldi. Bir-biriga zid kelgan militsiya xodimlari va boshqa “guvohlar” ko’rsatmalarini inobatga oldi. Asqarovni militsiya xodimi o’ldirilgan damlarda mahallamizda ko’rganman, degan qo’shnilar ko’rsatmalarini esa e’tiborsiz qoldirdi.

“Baklashkaga suv to’ldirib, meni urishdi, buyraklarim ishdan chiqqan. Hozir bir qultim suv ichmoqchi bo’lsam, xojat chiqarishim kerak”, degan so’zlarini va qiynoqlar haqidagi gaplarini esa sud asossiz deb, ular uchun javobgarlar ustidan ish qo’zg’ashdan bosh tortdi.

24-yanvargi hukmni qayta ko’rib chiqish haqidagi ariza bir oy ichida ko’rib chiqilishi kerak. Ammo Oliy sud bu safar ham hukmni kuchda qoldirishiga men deyarli 100 foiz ishonaman. Chunki bugungacha bu ishda sudlar huquq va qonun asosida ish tutmadi. Siyosiy vazifani bajardi, o’zbekni jazoladi. Appellyatsiyani yutqazganidan keyin boshqa chorasi qolmagan Azimjon aka ochlik haqdagi va’dasini bajaradi. Demak, uning ko’p yashashiga umid qolmadi.

Xo’sh, unda nima qilish kerak? Xalqaro hamjamiyat nimaga jim, deysizmi?

Xalqaro hamjamiyat ish boshlanganidan beri Asqarovni himoya qilib, bong urdi. Qirg’iz rasmiylari bilan uchrashdi, Prezident Almazbek Atambayevga murojaat qildi, xuddi o’tgan yil yozida Atambayev bilan uchrashgan Germaniya Kansleri Angela Merkel kabi. Qirg’izistonga kreditlar ajratadigan Jahon bankiga ham murojaat qilindi. Qirg’izistonning xorijiy davlatlardagi elchixonalariga chet ellik rasmiylar va nodavlat tashkilotlari vakillari girra-girra qatnadi. Biroq bunday urinishlardan natija bo’lmadi.

Eng achinarlisi shundaki, hech bir taraf ishning asl muddasi haqida ochiqchasiga gapirmayapti. Muddao shundaki, Asqarov – o’zbek. Qizrg’iziston esa uni millati asosida diskriminatsiya qilyapti.

Asqarovning eng katta “aybi” ham shunda. O’zbekligida. Qirg’izistonlik o’zbekligida. Ikkinchi “aybi” – hech kim himoya qilmaganlarni himoya qilganligida va “melisa” va boshqa amaldorlarning “jig’iga tekkanlik”da.

2010-yil yozidagi millatlaro qonli to’qnashuvlardan beri Qirzg’izistonda millatchilik kuchaydi. Millatchilik va millatchilar har bir o’lkada topiladi. Ammo Qizrg’izistonda ko’plar ilgari o’zaro shivirlab gapiradigan gaplarni baralla ovozda gapirishga qo’rqmay qoldi. Atambayev ham, boshqa rahbarlar ham qirg’izlar orasidagi obro’sini yo’qotishdan qo’rqib, o’zbekni himoya qilmaydi. Bundan tashqari, mazkur ishda “melisa”ning o’ldirilishi masalasi katta rol o’ynayapti.

O’sha mudhish fojea davomida o’ldirilgan militsiya xodimi Miqtibek Sulaymonov Qirg’izistonda qahramonga aylandi, unga haykal o’rnatildi. Sudda uning bevasi, hamkasblari ko’rsatma berdi. Asqarovni aybdor dedi. Va ular bu gapidan qaytmaydi. Asqarovni qotillik joyida ko’rmagan bo’lsa ham (zotan ular aynan shunday ko’rsatma berdi) qaytmaydi. Chunki aks holda “boshqalar ham melisani o’ldirish mumkin ekan, degan xulosaga keladi”, deb qo’rqadi. Buning ustiga haqiqiy qotil kimligini bilmaydi. Jinoyatdan 6,5 yil o’tib, qotilni topish iloji ham yo’q.

Umid qolmadi.

Bu ishda yo’lg’on, bo’xton, qo’rquv va pastkashlik g’alaba qozondi.

Kim yutqazdi? Haqiqat, insoniylik, vijdon yutqazdi. Hammamiz yutqazdik.

Gaplashamiz.

Rossiya parlamenti oila a’zolarni do’pposlashni qonunlashtirdi

Posted January 28th, 2017 at 1:04 am (UTC+0)
Leave a comment

2013-yilda Rossiyada 9000 dan ko’proq ayol jinoiy tajovuz oqibatida halok bo’lgan, 11 mingdan ziyodi jiddiy tan jarohatlari olgan. 2014-yilda barcha qotilliklarning 25 foizidan ko’prog’i aynan oilalarda sodir etilgan. 2015-yilda jiddiy jinoyatlarning 40 foizi oilalarda yuz bergan.

AQShda yiliga qariyb 1000 ayol oilada turmush o’rtog’i tomonidan o’ldiriladi. Demak, aholisi Rossiyanikidan ikki baravar ko’proq AQShdagi to’qqiz yillik ko’rsatkich Rossiyadagi bir yillik ko’rsatkich bilan teng. Shunga qaramay, Rossiya oilaviy zo’ravonlikka oid jazoni yengillashtirdi.

25-yanvar kuni Davlat Dumasi deputatlari Jinoyat kodeksiga o’zgartish kiritish tashabbusini ma’qulladi. Bu o’zgarishga ko’ra, oila a’zolarini do’pposlagan odam jinoiy javobgarlikka tortilmaydi. Bu haqda batafsil ma’lumotni rus xizmatidagi hamkasblarimiz tayyorlagan materialdan mana bu yerda o’qishingiz mumkin.

Shunday qilib, butun dunyoda oilaviy zo’ravonlikka qarshi kurash doirasida jazoni keskinlashtirishga qaratilgan choralar ko’rilayoitgan bir vaqtda rossiyalik qonunchilar turmush o’rtog’i yoki farzandiga tarsaki berish jinoyat emas, bizning milliy qadriyatlarimiz shunday, demoqda.

Qonunni o’zgartirish tashabbusi bilan chiqqan deputatlar Yelena Mizulina va Olga Batalina ham aynan shunday dedi.

Darvoqe, faqat qonunchilar emas: VTSIOM o’tkazgan so’rovga ko’ra, rossiyaliklarning 19 foizi turmush o’rtog’ini yoki farzandini urish mumkin, deya fikr bildirgan.

O’zgartirilgan qonun loyihasini Federatsiya kengashi tasdiqlashi kerak. Undan so’ngra Prezident Putin imzosi uchun yuboriladi.

Xo’sh, Putinning bu masalaga munosabati qanday?

Qariyb bir oy oldin, 23-dekabr kuni bo’lib o’tgan yillik matbuot anjumanida Rossiya rahbari “almisoqdan qolgan an’ana deb bolalarni urish noto’g’ri deb hisoblayman”, dedi va “tarsakidan do’pposlashga o’tib ketish oson” qabilidagi gapni aytdi.

Biroq qonun loyihasini Rossiya Pravoslav cherkovi qo’llab-quvvatlagan. Putin esa doim cherkov rahbarlari bilan bamaslahat ish tutadi. Ayniqsa, “qadriyatlar”ga kelganda. Shu bois bu qonunning yaqin orada kuchga kirishi ehtimoli katta. Undan keyin er xotinni, mast ota o’g’il yoki qizini qamalishdan, jarima solinishdan qo’rmay uraveradi.

Siz nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz.

Prezidentlar va ijtimoiy tarmoqlar

Posted January 18th, 2017 at 2:57 pm (UTC+0)
Leave a comment

AQSh prezidenti etib saylangan Donald Tramp

“Twitter ustasi”

20-yanvar kuni AQSh prezidenti sifatida qasamyod keltirishi kutilayotgan Donald Trampning boshqa prezidentlardan farqi – ijtimoiy tarmoqlardagi faolligi. Bu uning yagona farqi emas, albatta, biroq bugungi mavzuni aynan shunga bag’ishlamoqchiman.

Twitter tarmog’ida Tramp o’z firklarini keskin tarzda bildirishi va ba’zida erta tongda, soat uchda ham imlo xatolarga to’la tvitlar yozishi bilan tanilgan. @realDonaldTrump nomidagi sahifaning Twitterda 20 miliondan ziyod kuzatuvchisi bor.

AQSh rahbarlari orasida birinchi bo’lib Twitter tarmog’ida sahifa ochgan Prezident Barak Obama edi. U ijtimoiy tarmoqlardan eng katta mahorat bilan foydalanadigan prezident hisoblanadi. Biroq aynan Tramp uchun ushbu mikroblog omma bilan muloqot qilishdagi asosiy platformaga aylandi.

Yangi saylangan prezident Oq uyga ko’chib kirganidan keyin ham tvitlarini davom ettiradimi-yo’qmi, buni vaqt ko’rsatadi. Biroq ayrim taxminlarga ko’ra, Tramp matbuot anjumanlari o’rniga aynan ijtimoiy tarmoqlar orqali fikr bildirishda davom etishi mumkin.

Uning Twitterdagi faolligiga qaramay, Obamaga ergashgan odamlar soni hozircha unikidan ancha ko’proq – qariyb 81 million. Bu ma’noda Obamaga hech qaysi siyosatchi teng emas. (Dunyo miqyosida Obamadan keyin ikkinchi o’rinda – Hindiston Bosh vaziri Narendra Modi). Obamadan ham ko’proq tarafdorlarga ega shaxslar – pop musiqa yulduzlari Teylor Svift va Keti Perrilardir.

Twitterdan tashqari Obama shu paytgacha Facebook, Snapchat va Instagramdan faol foydalanib keldi. Mutaxassislar fikricha, u “ijtimoiy tarmoqlarda ustasi-farang” – xuddi o’z vaqtida Jon Kennedi televideniye ustasi bo’lganidek.

2012-yilda qayta prezident etib saylanganidan keyin Obama Twitterda “yana to’rt yil” deya yozdi. Bu tvitni yoqtirganlar soni qariyb 700 mingga yetdi, uni deyarli bir miilion odam qayta tarqatdi. Ikki yil davomida bu tvit Twitterdagi eng mashhur tvitlardan biri bo’lb qoldi.

Sobiq Sovet respublikalari rahbarlarichi?

Twitterda Rossiya prezidenti sahifasining rus va ingliz tillridagi variantlari bor. Rus tilidagisiga ergashadiganlarining soni 3,57 million odamga teng.  Ingliz tilidagi “President of Russia” sahifasini esa 480 ming.

Qirg’iziston rahbari Almazbek Atambayev ham Twitterda sahifa ochgan. @kyrgyzpresident sahifasiga 2744 odam ergashadi.

Gruziya rahbari tarafdorlari 8,5 mingga teng.

O’zbekistondachi?

Yaqinda O’zbekiston prezidenti etib saylangan Shavkat Mirziyoyevning Twitterdagi sahifasiga qariyb 4 ming odam ergashgan. Uning Facebookdagi sahifasini qariyb 82 ming odam yoqtirgan.

Mirziyoyev mintaqa rahbarlari orasida birinchi bo’lib virtual qabulxona ochgan.

Undan keyin O’zbekistonda qator boshqa davlat idoralari ham onlayn qabulxonalar ochdi va o’zbekistonliklar shikoyatlari va takliflarini ko’rib chiqa boshladi.

Uch oy davomida mamlakatni muvaqqat prezident sifatida boshqargan va 4-dekabr kuni rasman prezident etib saylangan Mirziyoyev virtual qabulxonalar ahamiyati va samarasini nazarda tutgan holda 2017-yilni xalq bilan muloqot yili deb e’lon qildi.

Undan oldingi prezident, marhum Islom Karimov uchun internet yot bir narsa edi. Uning internet va hatto komputerdan foydalana olmasligi haqida uning nevarasi kichik Islom Karimov Rossiya telekanaliga bergan intervyusida gapirgan edi.

Biroq Karimovning ikki qizi internetdan yaxshigina foydalanib kelgan. To’ng’ich qizi Gulnora Karimova 2014-yilda uy qamog’iga olinishiga qadar Twitterni afzal ko’rar edi. Kenjasi Lola Karimova-Tillayeva esa Facebook va Instagramda faol. U hatto otasining betobligi haqida ijtoimoiy tarmoqlar orqali ma’lum qilgan.

Dunyo o’zgarar, zamonaviy texnologiyalar rivojlanar ekan, internet asosiy muloqot vositasiga aylanmoqda. Markaziy Osiyo rahbarlari, xususan O’zbekiston siyosatchilari ham bu vositadan foydalanishni tushunyapti, chamasi.

Siz nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz.

AQSh-Rossiya diplomatik o’yinida kim g’olib?

Posted December 31st, 2016 at 5:29 am (UTC+0)
Leave a comment

Tugayotgan yilning so’nggi kunlarida ikki davlat o’rtasidagi sovuq urush yana avj oldi. Payshanba kuni Vashington Rossiyaning 35 diplomatini “persona non grata” deb e’lon qildi va AQShni tark etishi uchun 72 soat muxlat berdi. Shuningdek, Obama ma’muriyati qaroriga ko’ra, AQSh hududidagi Rossiyaga qarashli ikki dam olish maskani yopildi. (Bu haqda batafsil ma’lumot mana bu yerda). Bu Rossiya AQShdagi prezident saylovlariga aralashgani, aniqrog’i hukumat idoralari nazoratida rossiyalik xakerlar Demokratlar partiyasiga tegishli hamda boshqa kompyuter serverlarini buzib kirgani, ma’lumotlarni o’g’irlab, tarqatgani va bu bilan saylovda Rossiya bilan aloqalarning tiklanishi tarafdori Donald Trampning g’alabasini kafolatlagani uchun jazodir.

Diplomatiya qonun-qoidalariga ko’ra, bir tarafning boshqasiga nisbatan bunday harakatidan keyin boshqa taraf ayni qadamni qo’yadi. Buni bilgan mutaxassislar Moskvadan ham amerikalik diplomatlarni mamlakatdan chiqarib yuborish kabi qarorni kutgan edi. Ammo bunday bo’lmadi. Avval Rossiya Tashqi ishlar vaziri Sergey Lavrov Moskva hamda Sankt-Peterburgdagi 35 nafar amerikalik diplomat mamlakatdan haydalajagini aytdi. Ammo ko’p o’tmay Prezident Vladimir Putin aslida bunday qilinmasligini bildirdi.

Rossiya matbuoti talqinicha, bu bilan Putin o’zini bag’rikeng insondek namoyish qildi, o’zini yosh bolaning janjaliga javoban shunchaki yelkasini qisib qo’ygan katta odamdek tutdi. Yana o’sha putinparast matbuot Obamaning zaifligini va qo’lidan boshqa narsa kelmasligini ta’kidladi.

G’arbda ham bu diplomatik o’yin Putin hisobiga tugadi, deya fikr bildirdi ayrimlar. Xo’sh, aslida-chi?

Albatta, aslida Vashington qadami qanday oqibatlarga olib kelishini vatq ko’rsatadi. Ammo uch haftadan keyin Oq uyni Trampga bo’shatib berishi kutilayotgan Barak Obama qadami ortida hissiyot emas, hisob-kitob borligiga shubha yo’q. Saylovdan keyin sal kam ikki oy o’tdi. Bu vaqt ichida Obama o’z  razvedkachilaridan xakerlik hujumlarini isbotlovchi dalillarni talab qilgani aniq. Bu haqda mana bu yerda batafsil o’qishingiz mumkin. AQSh prezidenti jiddiy dalillarsiz bunday diplomatik chora ko’rmasligi aniq. Qolaversa, Obama bu qadamni kelajakni o’ylab qo’yganiga ham shubha yo’q. U bunday “jazo” yordamida Putin bilan apoq-chapoq bo’lishga tayyor turgan Trampni qiyin ahvolga tushishini istagan bo’lishi mumkin.

Diplomatiyada, xuddi shaxmat o’yinidagi kabi, har bir qadam obdon o’ylanadi, “dushman” tarafning unga javobi variantlari qanday bo’lishi ham hisoblanadi, oqibatlar bashorat qilinadi. Obama Putindan ayni chorani kutgan bo’lsa ajab emas. Va bu ma’noda Putin undan-da ayyorroq yo’l tutdi. Obamaning yaqinda prezidentlikdan ketishini yaxshi tushungan Rossiya rahbari aloqalarni bundan buyon Tramp bilan quramiz, degandek bo’ldi.

Lekin buyuk strateg Napoleon Bonapart aytganidek, jangda mag’lubiyatga uchrash mumkin, muhimi – urushda g’alaba qozonish. Bugungi vaziyatni oladigan bo’lsak, bu diplomatik “jang”ni Putin 1, Obama esa 0 ochko bilan yakunladi. Biroq bu Putin “urush”da yutdi degani emas. Qolaversa, AQSh Rossiyadan hamon barcha ko’rsatkichlar bo’yicha ustunligicha qolmoqda.

Siz nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz.

Haqiqatdan keyingi davr

Posted December 13th, 2016 at 1:50 pm (UTC+0)
Leave a comment

This photograph taken in Paris Friday Dec. 2, 2016 shows stories from USA Daily News 24, a fake news site registered in Veles, Macedonia. An Associated Press analysis using web intelligence service Domain Tools shows that USA Daily News 24 is one of roughly 200 U.S.-oriented sites registered in Veles, which has emerged as the unlikely hub for the distribution of disinformation on Facebook. Both stories shown here are bogus. (AP Photo/Raphael Satter)

Internetda yangilik o’qiganingizda uning rost yoki yolg’onligini qayerdan bilasiz, aziz gapdoshim? U yoki bu voqea haqida ma’lumot ko’rsangiz, uning haqiqat ekanini aniqlash uchun qanday mezonlarni qo’llaysiz?

Hozirgi davrda buning deyarli imkoni qolmadi. Yolg’on gap va xabarlar, qisman rost yoki batamom uydirma ma’lumotlar shu qadar ko’pki, haqiqatning ahamiyati ham yo’qoldi.

Ana shunday xulosaga kelgan Oksford lug’ati tuzuvchilari 2016-yil so’ngida mashhur lug’atga “post-truth” so’zini kiritishga qaror qildi. Ingliz tilidagi bu so’z “haqiqatdan keyin” ma’nosini beradi.

Ushbu lug’atga har yili muomalada keng qo’llangan so’zlardan eng ommalashgan va mustaqil so’z sifatida alohida maqomga erishgan so’z kiritiladi. Bundan oldingi yillarda “emoji” va “selfi” kabi so’zlar ham Oksford lug’atidan o’rin olgan edi. Biroq aytganim “selfi” va “emoji”lar zamonaviy texnologiyalarning rivojlanishi oqibatida ommalashgan bo’lsa, “post-truth” siyosiy hayot bilan bog’liq.

Britaniyada Yevropa Ittifoqidan chiqish masalasi referendumga qo’yilishidan oldin va referendum davrida bu masala muhimligi ayon bo’ldi. AQShdagi prezidentlik uchun poyga paytida esa yanada dolzarblashdi.

Saylovdan oldin qaysi xabar rost, qaysisi yolg’on ekanini ajratishga ko’plar qiynaldi. “Klinton yolg’onchi, serverni atayin uyida saqlagan” der ekan, “300 mingdan ziyod elektron xatlari qani?” deya savol berdi Donald Trampni qo’llab-quvvatlagan ommaviy axborot vositalari. Muhokamaga boshqa mamlakatlar OAVlari ham qo’shildi:

“Klinton ahvoli og’ir, ammo haqiqat yashirilmoqda”, deya bong urdi Rossiya gazetalari. “Klinton kop’i bilan uch oy yashaydi”, dedi Tramp g’alabasini istagan Putin nazoratidagi veb sahifalar.

Makedoniyadagi bir guruh o’smirlar esa soxta xabar tarqatar ekan, reklama orqali kattagina pul ishlagani ma’lum bo’ldi. Soxta xabarlarni o’qigan odamlar oqibatda Tramp uchun ovoz bergani bu o’smirlar uchun kutilmagan voqea bo’ldi, chunki, ma’lumotlarga qaraganda, ular faqat pul haqida o’ylagan. Biroq bu misol soxta xabarni haqiqiysidan ajrata olmaydiganlar nihoyatda ko’pligini isbotlab berdi.

Ayrim siyosatchilar esa faktlar haqida gapirish o’rniga odamlar qo’rquvlari va xavotirlarini yanada kuchaytiradigan bayonotlar berar ekan, “muammolaringizni men hal qilaman” qabilida gapirdi, saylovchilarning hissiyotlarga berilishiga hissa qo’shdi. Bunday vaziyatda haqiqat ahamiyatsiz bo’lib qoldi. Haqiqatni emas, balki odamlar nimani eshitishni istasa, shuni gapirgan siyosatchilar ko’proq ovozlarga sazovor bo’ldi. Shuning uchun ham “haqiqatdan keyin”gi davr boshlandi, deya xulosa qildi Oksford lug’ati va qator boshqa mutaxassislar.

Qolaversa, OAV roli va o’rni ham o’zgarmoqda. AQSh saylovlari paytida “Facebook” ijtimoiy tarmog’i orqali rekord sonli soxta ma’lumot tarqatildi. Ko’plar yangiliklarni aynan “Facebook”dan olar ekan, ularga chippa-chin ishondi. Yana bir misol: AQSh prezidenti etib saylangan Donald Tramp matbuot anjumanlari o’tkazish o’rniga elektorat bilan “Twitter” orqali muloqot qilmoqchi.

Biz, sovet davrida yashagan odamlar uchun bu fenomen yanada qiziq. Chunki sovet gazetalarida haqiqatning o’zi yo’q edi. Nomi “Pravda”, ya’ni haqiqat bo’lgan kundalik gazetasida eng uydirma gaplar yozilardi – plan bajarilishi kabi aslida erishilmagan iqtisodiy yutuqlar haqida, “yovuzlik imperiyasi” deb atalgan AQSh va boshqa kapitalist mamlakatlarda xalqning “ayanchli” ahvoli haqida, kommunizm kabi jannatdek davr haqidagi gaplarni topardingiz “Pravda” va boshqa sovet OAVda…

Sovet imperiyasi haqiqatni xalqqa ayta bera olmagani uchun ham quladi. So’nggi 25 yil davomida  O’zbekiston matbuotini ko’zdan kechirgan bo’lsangiz, bu yerda ham haqiqatni topish qiyin bo’lganini bilasiz. Televideniye, ayniqsa “Axborot” kabi dasturlarni ko’rgan kishi “shunday jannatmakon o’lkada yashar ekanman-a” degan hayolga borishi mumkin edi-ku, biroq voqelik diktorlar chizgan manzaradan farq qilishini tushunardi.

Qizig’i shundaki, sovet davrida ham, mustaqillik davrida ham bu gaplarni yolg’onligini bilganlar ham bor, ularga chippa-chin ishonganlar ham kam emas. Buni minglab odamlarni shunchaki erkin fikr bildirgani uchun qamagan Islom Karimov vafot eganida minglab odamlar o’kirib yig’laganida ko’rdik.

Xullas, haqiqatdan holi dunyo siz bilan biz uchun yangilik emas. Biroq internetdan foydalanadigan, ijtimoiy tarmoqlarda muntazam “o’tiradigan” odamlar ko’payar ekan, haqiqatni emas, yolg’onni gapiradigan va bu bilan o’z manfaatlarini ilgari suradigan siyosatchilar-u guruhlar ko’payaveradi. Ularga ishonadiganlar soni ham oshaveradi, zotan ikkisining orasidagi farqni ham anglash qiyinlashmoqda.

Szi nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz.

Saylov, saylov, saylov…

Posted December 3rd, 2016 at 7:41 pm (UTC+0)
1 comment

 

Shavkat Mirziyoyev

Shavkat Mirziyoyev

Yakshanba kuni o’zbekistonliklar saylov uchastkalariga boradi. Mamlakat mustaqil bo’lganidan buyon ilk bor Islom Karimov nomi saylov byulletenlarida yo’q. Uning o’rnini egallashi kutilayotgan Shavkat Mirziyoyev Karimov vafot etganidan buyon o’zini islohotchi sifatida namoyish qilishga harakat qilmoqda. Bunday urinishlar kammi-ko’pmi samara bergan ko’rinadi. Men Toshkentdagi tanishlar bilan suhbatlashganimda, ba’zilar poytaxtdagi ayrim yo’llar ochilgani haqida xursand bo’lib gapirdi, ikki kishi virtual qabulxona orqali o’z muammolarini hal qilganini aytdi, boshqalar iqtisod sohasiga oid yangi rahbar rejalarini gapirib berdi. Men suhbatlashgan odamlar orasida 4-dekabrdan keyin o’zgarishlar (islohot so’zini hech kim ishlatmadi) yana davom etarmikan yoki Mirziyoyev prezident bo’lib olsa, xuddi Karimovdek bo’lib qolarmikan, degan gaplarni aytganlar ham bo’ldi.

Mirziyoyev qanday odam?

Albatta, bu suhbatlar ilmiy so’rov emas. Ular umumiy aholi kayfiyatlairni to’la aks ettiradi, deb ham hech kim iddao qilmaydi. Afskuski, O’zbekistonda haqiqiy, betaraf ijtimoiy so’rovlar hech qachon o’tlkazilmagan. Bu afsuslanarli hol, chunki aholi orasidagi fikrlarni bilish hamma uchun qiziq bo’lardi. Zotan, saylovchilar aslida kim uchun ovoz berganini ham bilish qiziqarli. Kim biladi, agar saylovlar haqiqatan ham ochiq va adolatli bo’lganida, balki Mirziyoyev g’alaba qozonardi. Axir boshqa nomzodlarni o’zbekistonliklar yaxshi tanimaydi, ular bilan uchrashish imkoni ham ko’p bo’lmadi. Nomzodlar orasida Mirziyoyev viloyatma-viloyat yurib, saylovchilar bilan eng ko’p uchrashdi.

Aziz gapdoshim, vaqtingizni olmaslik uchun men nomzodlar kimligini takrorlab o’tirmayman. Biz bu haqda batafsil ma’lumotlar berib keldik. Ularning siyosiy platformalari haqida ham batafsil gapirdik.

Men aytmoqchi bo’lgan gap quyidagicha: boshqa nomzodlarga qaraganda o’zbekistonliklar Mirziyoyevni yaxshiroq tanisa, ismini eshitgan bo’lsa-da, hanuzgacha uning qanday odamligi, nimaga ishonishi-yu, qanday qadriyatlarga egaligini bilmaydi. U nimalarga qodirligi, qanday siyosat tarafdori ekanini taxmin qilish mumkin, ammo aniq aytish imkonsiz. 2003-yildan buyon bosh vazir bo’lib kelgan bu arbob Karimov soyasida bo’lgan. Uning Karimovni to’la qo’llab-quvvatlagani, har bir gapiga “xo’p, aka”, “bajaramiz, aka” deb turganini taxmin qilish qiyin emas, chunki aks holda u bu lavozimda shuncha muddat tura olmasdi.

Siyosiy mahbuslar

Bugungi kungacha u Karimov siyosatidan tubdan farq qiladigan hech qanday qaror qabul qilmadi. Siyosiy mahbuslarni ozod etdi, deyishingiz mumkin. Darhaqiqat, ikki kishi – Samandar Ko’kanov va Bobomurod Razzoqov ozodlikka chiqdi. Lekin bunday qadamlar Karimov tomonidan ham qo’yilgan edi, vaqti-vaqti bilan, odatda AQShdan biron yuqori martabali rasmiy kelib ketganidan so’ng. Bu gal ham shunday bo’ldi: AQSh Davlat departamentidan Tomas Shennon O’zbekistonga borganidan ko’p o’tmay, “Human Rights Watch” kabi inson huquqlari tashkilotlari bosimi natijasida bu ikki mahbus ozod etildi. Biroq buni Mirziyoyev islohoti deb atash noto’g’ri. Qamoqda esa minglab siyosiy va diniy tutqun qolmoqda.

Matbuot erkin bo’ladimi? 

Bundan tashqari, matbuot erkinligi haqida hech bir nomzod lom-lim demadi. Vaholanki, erkin, hokimiyatni tanqid qila oladigan va buning evaziga jazolanmaydigan matbuot – demokratik jamiyat poydevorlaridan biri. Mamlakatda esa matbuotga munosabat o’sha-o’sha. Noyabrning o’zida ikki xorijiy jurnalist O’zbekistonga borib, bir-ikki faol bilan gaplashganidan so’ng deportatsiya qilindi. Ulardan biri – nemis jurnalisti, Qozog’istonda turib ishlaydigan Edda Shlager, yana biri – Rossiyaning “Moskovskiy komsomolets” gazetasi muxbiri Yekaterina Sajneva. Yana kamida to’rt jurnalist qamoqda qolmoqda. Yaqinda esa yana bir mustaqil jurnalist, marhum prezident Islom Karimovning jiyani Jamshid Karimovning ruhiy kasalxonada ekani aniqlandi. U 2011-yil noyabrida ozod etilganidan keyin ko’p o’tmay g’oyib bo’lgan edi. Uning 2012-yilda yanvar oyida yana ruhiy kasalxonaga majburan yotqizilgani ma’lum bo’ldi.

Iqtisod-chi?

Bozor iqtisodi asoslaridan biri bo’lgan valyuta konvertasiyasiga kelsak, yangi rahbarning bu boradagi qadamlarini hozircha baholash erta. Konvertasiya “ochilmas” va mulk xususiylashtirilmas ekan, xorijiy investitsiyalar ham kelmaydi. Sarmoya bo’lmasa, yangi ish joylari ham yaratilmaydi. Ishshizlik kamaymasa, xorijda yurganlar qul ahvolida bo’lsa-ham, Rossiya, Qozog’iston va boshqa mamlakatlarda yuraveradi.

Bu o’rinda Margaret Tetcher so’zlari esimga tushdi. “Millat boyligi tabiiy boyliklarga asoslanishi shart emas. Ularsiz ham rivojlansa bo’ladi. Chunki eng asosiy boylik – insondir. Davlat odamlar iste’dodining gullab-yashnashi uchun zamin yaratishi kerak, xolos”, – degan edi Britaniyaning mashhur bosh vaziri.

Kelajak o’tmishdan farqi qiladimi? 

Bundan 25 yil avval Islom Karimovga ulkan imkoniyat berilgan edi. Imkoniyat va mas’uliyat: yangi mustaqil davlatni oyoqqa qo’yish va millat birligini saqlab qolish. Bu uning uddasidan chiqdi: O’zbekiston tashqi kuchlardan mustaqil bo’lib rivojlandi. Lekin Karimov o’zbek xalqini baxtli qildi, ularning iste’dodi rivojlanishi uchun zamin yaratdi, deb aytish qiyin, zotan uning “qaramog’ida” eng iste’dodli va mehnatkash xalqlardan biri bor edi. O’zbek xalqi savodsizlashdi, kambag’allashdi, dunyo bo’ylab tarqab ketdi. Karimov o’zbek xalqi qadriga yetmadi. Xorijda sarson-sargardon yurganlarni dangasalar, tekintomoqlar deb atadi. Ota degan xalqni o’gay boladek ko’rdi.

Endi taqdir taqozosi bilan Shavkat Mirziyoyevga katta imkoniyat berilyapti. Xo’sh, u bu imkoniyatdan foydalana oladimi? Karimov uddasidan chiqmagan ishlarni bajaradimi? Qolaversa, o’zbek xalqi – boshini silash va parvarishlash kerak bo’lgan yosh bola emas. Erkinlik bersa o’zini uddalab ketadigan xalq.

Siz nima deysiz, aziz gapdoshim?

Gaplashamiz.

Matbuot va erkinlik himoyasida turgan jurnalistlar

Posted November 29th, 2016 at 2:22 am (UTC+0)
Leave a comment

Jan Dundar mukofotni qabul qilar ekan, "Egilmaymiz" yozuvi bilan chiqqan "Jumhuriyet" gazetasi nusxasini namoyish qildi

Jan Dundar mukofotni qabul qilar ekan, “Egilmaymiz” yozuvi bilan chiqqan “Jumhuriyet” gazetasi nusxasini namoyish qildi

 Kuni kecha bir yigit bilan gaplashib qoldim. U vataniga qayta olmayotganini, onasini ko’rmaganiga bir necha oy bo’lganini aytdi. Sabab – otasining jurnalist ekani, gazetada yozgan maqolalari hukumatga ma’qul kelmaganida.Aziz gapdoshim, u yigit qayerlik ekan, deb savol bergan bo’lsangiz ajab emas. U avtoritar tuzumlar avj olgan Markaziy Osiyo mamlakatlaridan emas. U turk. Otasi – “Jumhuriyet” (Cumhuriyet) gazetasining bosh muharriri Jan Dundar.

2015-yil may oyida Dundar boshqargan gazetada Turkiya xavfsizlik xizmati Suriyaga qurol-aslaha yuborishga uringanini iddao qilivchi reportajlar “Erdog’an yo’q degan qurol mana” sarlavhasi ostida chop etilgan. Shundan so’ng 26-noyabr kuni Dundar va hamkasbi Erdem Gul davlat sirini fosh etish, josuslik va terror guruhiga yordamlashish ayblari bilan  hibsga olingan. Sal kam 100 kun qamoqda o’tirganidan keyin, shu yilning fevral oyida u ozodlikka chiqarilgan. Sud mart oyida boshlangan. 6-may kuni Dundar sud zalidan chiqqanida bir odam unga ikki marta o’q uzgan. Rafiqasi, men gaplashgan yigitning onasi, Jan Dundarni qutqarib qolgan. Sud uni 5 yil va 10 oyga ozodlikdan mahrum etgan. Bu qarorni appelyatsiyaga bergan Dundar yakuniy hukmni kutib o’rtirmay, Germaniyaga chiqib ketdi. Shundan buyon vataniga qaytolmaydi. Qaytsa qamalishi tayin. Hayotiga ham tahdidlar ko’p. Ularni “Twitter” va boshqa ijtimoiy tarmoqlarda kuzatishingiz mumkin. Rafiqasi esa Turkiyada, Turkiya rasmiylari uning pasportini olib qo’ygani sababli mamlakatdan chiqolmaydi, umr yo’ldoshini va o’g’lini ko’rolmaydi.

Bu – bir paytlar Markaziy Osiyo respublikalariga qaraganda ancha hur bo’lgan Turkiyadagi matbuot va jurnalistlarga oid hozirgi vaziyat. So’nggi oylarda, aynqisa iyulda amalga oshmay qolgan davlat to’ntaruvidan keyin jurnalistlarga qarshi ta’qiblar ancha kuchaydi. Hozirda panjara ortida qolayotgan muxbirlar soni 146 odamga tengligi aytilmoqda.

23-noyabr kuni Nyu-Yorkda joylashgan Jurnalistlarni himoya qilish qo’mitasi Jan Dundarga o’zining Matbuot erkinligi xalqaro mukofotini taqdim etdi. Mukofotni qabul qilar ekan, Jan Dundar “men jurnalistlar uchun dunyodagi eng katta qamog’idan keldim” deb aytdi Turkiyani nazarda tutib.

Bu paytgacha bizning mintaqadan ushbu mukofotni olgan jurnalistlar nomini keltirsam, mukofot kimga berilishi haqida tasavvurga ega bo’lasiz:

– 2012-yilda qirg’izistonlik o’zbek jurnalist va inson huquqlari faoli, 2010-yilgi millatlararo to’qnashuvlar chog’ida fuqarolar huquqlarini himoya qilgan va huquq-tartibot organlaridagi korrupsiyani fosh etgan va shu bois 2010-yildan buyon qamoqda qolayotgan Azimjon Asqarov;

– 2005-yilda o’zbekistonlik jurnalist, Andijondagi qatliomni bevosita kuzatgan va yoritgan muxbir Galima Buxorboyeva.

Jan Dundar barobarida bu yilgi mukofotga hindistonlik jurnalist Malini Subramaniam, meksikalik jurnalist Oskar Martinez va Misrda qamoqda qolayotgan fotomuxbir, Shokan ismi ostida tanilgan Mahmud Aby Zayd loyiq deb topildi.

Shuningdek, jurnalistika sohasida katta yutuqlari tufayli Qo’mitaning Byorton Benjamin nomli mukofotiga Si-En-En (CNN) telekompaniyasining bosh xalqaro muxbiri Kristian Amanpur sazovor bo’ldi.

Mukofotni qabul qilar ekan, barcha sovrindorlar so’nggi paytlarda matbuot erkinligiga tahdid kuchaygani haqida gapirdi.

“Yerning har bir burchagida millatchi, avtoritar guruhlar xilma-xillikka tahdid solmoqda”, – dedi Jan Dundar. Vatani Turkiyaga alohida to’xtalar ekan, u “turk hukumati noyob dunyoviy davlatda o’z diniy qarashlarining qabul qilinishiga majburlamoqda. Turkiyani Yevropadan uzoqlashtirmoqda. Parlamentga tupurib, universitetlar, sud tizimi va matbuotni tubdan o’zgartiqmoda. Ko’z oldimizda erkin, demokratik Turkiya yo’q qilinmoqda. G’arb esa buni sukut saqlab kuzatmoqda”, deb aytdi.
“Bugunda yaxshi jurnalist bo’lish uchun iste’dodning o’zi yetarli emas. Dovyurak bo’lish ham zarur dedi u, shuningdek.
Avtoritar tuzumlarning kuchayishiga Kristian Amanpur ham o’z nutqida alohiqda e’tibor qaratdi. “Million yilda ham minbardan turib Amerikada amerikalik jurnalistlar erkinligi va xavfsizligini saqlab qolishga da’vat etaman deb o’ylamagan edim. Ammo Tramp – haqiqiy tahdid”, dedi u yaqinda AQSh prezidenti etib saylangan va jurnalistlarga qayta-qayta do’q-po’pisalar qilib kelayotgan Donald Tramp haqida. Amanpur, shuningdek, jurnalistlarni  haqiqatni oshkor etishga intilishga da’vat etdi.
Gaplashamiz.

Inter-Gap haqida

Gap, gap, gap… Biz, o’zbeklar uchun gap – ijtimoiy tadbir. Erkak va ayollar alohida yoki birgalikda juda bo’lmaganda oyiga bir marta yig’ilib, “gap o’ynaydi”. Gapga qo’shilgan odamlar bir-birining uyi yoki restoranda mehmon bo’lishadi. Xarajatini ham ko’tarishadi. Mezbonga berilgan pul nafaqat dasturxon xarajatlarini qoplashi shart, balki qo’shimcha daromad ham bo’lishi lozim. Gapdan maqsad aynan shu. Moliyaviy maqsad. Ijtimoiy jihatiga kelsak… Ha, miriqib gaplashish, muloqot qilish, u yoq, bu yoqdan eshitilgan xabarlar bilan o’rtoqlashish, fikr almashish. Ha, bunisi tushunarli, Inter-i nimasi, dedingizmi? Internet davrida yashayapmiz. Pichoqqa ilinadigan har bir gap internetga chiqadi. Biz ham “Amerika Ovozi” da siz bilan gap o’ynashga qaror qildik. Qo’lda bir piyola choy bilan gapdan olamiz. Men mezbon ekanman, gapni boshlab beraman. Siz qo’shiling, fikr-mulohaza bildiring. Xarajati yo’q. Tez ishlab turgan internetingiz bo’lsa bas. Sizga katta rahmat va Inter-GAPga marhamat.

TV dasturlar