AQShda quyosh quvvati bilan ishlovchi kompaniyalar soni oshmoqda

Posted April 13th, 2014 at 11:56 pm (UTC+4)
Leave a comment

Gavayida import qilingan neftdan yirik generatorlar yordamida yoqilg’i olinmoqda.

10 yildan oshiq vaqt ilgari Derren Kimura “Sopogy” nomli kompaniyaga asos solgan. Firma nafaqat korxonalarni issiqlik bilan, balki mahalliy aholini elektr quvvati bilan ta’minlaydi.

“Sopogy” ikki megavattlik quyosh quvvati stansiyasini yuritadi. Stansiya Gavayining katta orolida joylashgan.

Quyosh energiyasini to’plovchi bu sistemalar Kaliforniyadagilaridan kichikroq va yengilroq bo’lib, pastroq haroratlarda ishlaydi.

Firma yirik hajmdagi quyosh batareyalarini chorak qismigacha kichraytiradi. Ular asosan tomda o’rnatiladi. Shunda batareyalarni tez va osonroq tozalash, qattiq shamol, qor va namlikdan himoya qilish mumkin.

“Sopogy” quyosh quvvati sistemasiga doir 76 ta ixtirosini patentlagan.

Keytering biznes xizmati haqida

Posted March 17th, 2014 at 2:09 am (UTC+4)
Leave a comment

Birorta tadbir uyushtirayotgan bo’lsangizu, mehmonlaringiz uchun chiroyli dasturxon tuzamoqchi bo’lsangiz, keytering xizmatidan foydalanasiz.

“Biz yirik bazmlarda, premyera tadbirlarida, kokteyl o’tirishlarida, to’y va turli xil boshqa tantanalarda xizmat qilamiz”, – deydi Los-Anjelesdagi “Alligator Pear Catering” kompaniyasi egasi Abi Chilton.

Chiltonning keytering firmasi universitetlar, yirik kinostudiyalar, va hatto Oskar taqdimot marosimiga oziq-ovqat yetkazib turadi. Mijozlar ularning xizmatidan xursand.

“Yangi taomlar tayyorlashni yaxshi ko’raman. Ularni mijozlarga o’zgacha, chiroyli ko’rinishda taqdim etish, oddiy narsadan g’aroyib narsa yaratish o’ziga yarasha bir san’at”, – deydi u.

Abi va uning oshxonasidagi oshpazlar hammaga manzur bo’lgan taomga bir oz o’zgartirish kiritib, yangi ovqat ixtiro qiladi.

“Turli xalqlar taomlarini olib, ularga o’zimizning kaliforniyacha ta’m qo’shamiz, mahalliy ovqatlar bilan aralashtiramiz”.

Abi Chilton uchun oshxonaning u sevgan qismi bu – katta duxovka.

“Unga sakkiztagacha skovorodka sig’adi. Bir paytning o’zida turli xil va ko’plab taom pishirsa bo’ladi”, – deydi u.

Ovqat mijozlarga soat 3 dan boshlab tarqatiladi. Har kuni deyarli ayni ish. Abi ovqat pishirishga yoshligidan qiziqadi, pazanda onasidan ko’p narsalarni o’rgangan. Biroq oshpaz bo’lishiga ko’proq shef-povarning kiyimiga ixlosi sabab bo’ldi.

“Ovqat pishirishdan ko’ra shef-povarning kiyimiga ko’proq qiziqardim. Oshpazlar bu formada farishtaday tuyulardi”.

Abi oshpazlikka o’qidi va unga ham shunday kiyim kiyish nasib etdi. Amerikada shef-povarlikka o’qitadigan ko’plab kollej va maktablar bor.

“Keytering bilan shug’ullanish uchun esa odamda avvalambor xohish, mehnatsevarlik, ijodiy yodnashuv bo’lishi kerak”.

Bu ish ko’p ter va mashaqqatli mehnat talab qilsa-da, insonga xursandchilik ham bag’ishlaydi. Ayniqsa ish tugaganida.

“Tadbirlarda odamlar taomlarimizni maza qilib yeganini, xizmatimizdan xursand ekanini ko’rib, ko’nglimiz ko’tariladi”, – deydi u.

Abi keytering biznesida ham boshqaruvchi, ham oshpaz, ham taom yaratuvchisi rolini bajaradi.

“Ba’zida idishlarni ham yuvaman”, – deydi u kulib.

Amerikada mahalliy pivoga qiziqish ortmoqda

Posted February 2nd, 2014 at 11:46 pm (UTC+4)
Leave a comment

Amerikaliklar kichik pivo zavodlariga borib, nomi hali chiqmagan, o’zgacha mazali ichimliklarni tatib ko’rishga qiziqadi.

Los-Anjeles shahrining sanoatlashgan rayonida ikki yil oldin “Golden Road Brewing” pivo mini-zavodi ishga tushgan. Bu joy oldin temir yo’l deposi edi. Korxona egalari va xodimlari har hafta pivoxo’rlikka to’planadi. Ulardan biri Meg Gillning aytishicha, buning orasida muhim masalalar ham muhokama qilinadi.

“Bugun pivoning olti oydan ikki yilgacha bochkalarda saqlangan ayrim turlarini birinchi marta tatib ko’rdik”, – deydi u.

Har bir bochkadagi pivoning mazasi o’zgacha. Zavod egalaridan biri Toni Yanov yanchilgan arpa, qulmoq, kofe, sitrus yordamida tajribalar qilib, pivoning har xil turlarini yaratishga muvaffaq bo’ldi.

Jarayon bir necha bosqichli bo’lib, bug’doy avval yanchiladi, so’ng suzgichdan o’tkazilib, qaynatiladi va suyuq holatga keltiriladi.

“Arpaning suvi siqib chiqariladi, u butunlay suyuqlikka aylanadi”, – deydi u.

So’ng hosil bo’lgan moddaga xamirturush qo’shilib, u achiy boshlaydi.

Yanovning aytishicha, mahalliy sharoitda tayyorlangan pivo bozorning kichik qismini tashkil etadi, xolos, ammo unga talab oshmoqda.

“Mahalliy pivoga qiziqish kuchaymoqda, pivoning turlari ko’paymoqda, barlar va pivo ichuvchilar soni ham oshmoqda. Buni hamma joyda ko’rish mumkin”, – deydi u.

Yanovning aytishicha, pivoxo’rlar ichimlikning turli sortlarini farqlashni o’rganar ekan, ishlab chiqaruvchilar izlanishda davom etmoqda.

“Odamlar tajribaga berilib, pivo tayyorlashning yangicha yo’llarini o’ylab topmoqda, yangi turlari ustida izlanmoqda”, – deydi u.

Pivoning ayrim turlari mavsumiy bo’lib, biror maqsadga qaratilgan. Masalan, Santa-Monika sohilbo’yini tozalash ishlarini moliyalashga. Yanovning aytishicha, qo’lbola pivo qilish ham fan, ham san’atdir; mahalliy jamoa bilan aloqa qilishning yo’llaridan biri.

AQShda “Golden Road Brewing” kabi yuzlab kichik, mustaqil zavodlar mamlakatda pivoning mahalliy turlariga tobora oshib borayotgan talabni qondirishga harakat qilmoqda.

Amerikada to’qimachilik sohasi qayta jonlanmoqda

Posted December 30th, 2013 at 6:33 pm (UTC+4)
Leave a comment

AQShda bir necha o’n yillik inqirozdan so’ng to’qimachilik va yengil sanoati yana rivojlanmoqda, fabrikalar Xitoy kabi ishchi kuchi arzon mamlakatlar bilan teng raqobat qilmoqda. Masalan, bir vaqtlar to’qimachilik sohasi yuksalgan Shimoliy Karolina shtatida jabha yangi texnologiyalar yordamida qayta qad ko’tarmoqda.

Shimoliy Karolinaning Burlington shahridagi fabrikada og’ir yuklarni robotlar ko’taradi. Korxonada har hafta 110 tonna yigirilgan ip turli ranglarga bo’yaladi, so’ng AQSh va dunyo bo’ylab kiyim va mato ishlab chiqaruvchi kompaniyalarga yuboriladi.

Maykl Xenkensen bo’yoq ishlab chiqaradigan mashinaga qaraydigan ikki texnikdan biri.

“Apparat, ko’rib turganingizdek, beso’naqay, juda og’ir. Uni mana bu robotlar kabi bir joydan boshqa joyga qo’yish uchun juda ko’p odam kerak bo’ladi”, – deydi u.

Katta ish kuchini talab qiluvchi bu fabrikalarda hozirda texnologiyalardan ko’proq foydalanilmoqda. Bu esa maoshga ketadigan pulni tejashda yordam beryapti. Xorijda mashinalar o’rnida ko’p sonli ishchilar ishlaydi, ammo ularga ko’p haq to’lanmaydi. Shimoliy Karolinadagi fabrika xizmatchilarining maoshi soatiga 10-20 dollar atrofida.

Korxona rahbari Ed Atkinsning aytishicha, ishlab chiqarish tannarxini tushirish muhim, ammo jahon bozorida raqobat qilish uchun mijozlar bilan ishni a’lo darajada olib borish kerak.

“Amerikada tayyorlangan mahsulotlarga qiziqqan kichikroq shirkatlar bilan ish qilyapmiz. Yirik kompaniyalar bilan raqobat qilmaymiz”, – deydi u.

Yil boshida Bangladeshda yirik to’qimachilik fabrikasi qulab, mingdan ziyod ishchining o’lgani xodimlar salomatligi va xavfsizligi hisobiga xarajatlarini tushirgan kompaniyalar bilan ishlash xavfini ko’rsa bo’ladi.

Nodavlat tashkilot rahbari Debora Vins-Smitning aytishicha, to’qimachilik sanoatining kelajagi arzon ish kuchi emas, yangi kashfiyotlarga bog’liq.

“Kompaniya va korxonalar sifatli, tajribali va malakali ish kuchi, ishlab chiqarishni yurgizadigan keyingi avlod innovatsiyalari qayerda bo’lsa, faoliyati markazini o’sha yerga ko’chirmoqda”, – deydi Smit.

So’nggi uch yilda Amerikada 23 ta to’qimachilik fabrikasi qurilib, eksport hajmi 30 foizga oshdi. Bu esa soha Amerikaga qaytib kelayotganidan darakdir.

Pitsburglik yosh o’zbek tadbirkori maslahatlari – Franshiz oshxonasi

Posted September 24th, 2013 at 11:58 pm (UTC+4)
Leave a comment

Anvar Qorayev 26 yoshda, asli Surxondaryodan. Amerikaga kelganiga 4 yil bo’ldi. Uch yil oldin esa “Subway” oshxonasi tizimida ishlay boshlagan.

Franchayzing yoki franshiz kompaniyaning jismoniy shaxsga to’lov asosida o’z biznes modelidan foydalanishga imkon beruvchi munosabatlardir. Bunda kompaniya bu shaxsga o’z mahsulotlari, savdo belgisi va brendidan foydalanishga ruxsat beradi. Biroq buning uchun frenshiz bilan shug’ullanmoqchi bo’lgan shaxs kompaniya qoida, sharti va standartlariga rioya qilishi shart. “Subway” ana shunday kompaniyalardan bo’lib, o’ziga xos taom taklif qiladi.

“Subway” ochish uchun qancha mablag’ kerak? Franchayzing asosida kafe yuritish bilan mustaqil ravishda oshxona ochishning qanday farqi bor?

Yuqoridagi videoda Anvar shu savollarga javob beradi.

Pitsburgdagi tadbirkor o’zbek ayoli – Tamilla Bobojonova

Posted September 17th, 2013 at 11:12 pm (UTC+4)
Leave a comment

Haftaning o’rtasi…Grin-Tridagi salonga damba dam mijoz kirayapti. Uzoq yillik kliyentlar, deya tushuntiradi Tamilla Bobojonova. U bu biznesni qo’lga olganiga bir yil bo’ldi.

“Azaldan yoqtirgan soham edi. Nyu-Yorkda ikki yillik kosmetolog, stilist (esthetician) kurslarini tamomlaganman”, – deydi u.

Uch farzandning onasi bo’lmish Tamilla biznesni ham, uyni ham eplayotgan pitsburglik chaqqon o’zbeklardan. Bu ishni ochishda unga suyanchiq bo’lgan, moliyaviy madad bergan – turmush o’rtog’i. Nyu-Yorkda olgan bilimini avvaliga Pitsburgdagi go’zallik salonlarida mahkamladi.

“10 yil oldin Pitsburgga ko’chganimizdan keyin o’qish va salonda ishlash uchun imkon paydo bo’ldi. Raqobat nima ekanini bildim, bellashdim. O’z biznesimni boshqarishga tayyor ekanimni his qilgach, mana shu joyni ochdik”, – deydi u.

Tamilla har qanday biznesda muammolar bo’ladi, deydi.

“Go’zallik salonini ochgandan keyin mijozlarni jalb qilish, reklama qilish kerak. Men internetda oldiniga sahifa ochdim va narxlarni, boshqa ma’lumotni joyladim, chegirmalar taklif qildim. Internetdagi qidiruv saytlaridan topib kelishadi bizni”, – deydi Tamilla Bobojonova.

Raqobat kuchli. Tevarak-atrofda boshqa salonlar qolishmayapti. “Lekin har bir odam mijozlarga boshqacha yondashadi”, deydi u. “Nimamiz bilandir uning ko’ngliga yo’l topsak, saqlab qolamiz”.

Uning yumushini yengil qilgan shuki, salon uzoq yillardan berib ishlaydi. Tamilla bor biznesni sotib olib, uni boshqarishga kirishdi. Eski mijozlar hisobiga ishi baroridan kelayapti.

“Ya’ni men noldan boshlaganim yo’q, 26 yildan beri sodiq mijozlarim bor”, – deydi u.

Go’zallik salonini ochish uchun qancha sarmoya kerak?

“Siz katta daromad olmoqchi bo’lsangiz, sarmoya ham katta bo’lishi kerak. Agar avvaldan ishlab turgan bir biznesni qo’lga olaman, desangiz unda osonroq va ko’p pul kiritish shart emas. Avvaliga kichik miqdorda sarmoya joylanishi mumkin va u yog’i sizning uquvingizga bog’liq”, – deydi Tamilla.

Uning aytishicha, bu kasbda o’zbekistonliklar yo’q hisob. Chunki sohada ishlash uchun ikki imtihondan o’tish, litsenziya olish zarur. Jarayon oson emas.

“Til bilmaslik eng katta to’siqlardan biri. Lekin qilsa bo’ladigan ish va kosmetolog, stilistlar orasida biznikilar ham ko’payadi, degan umiddaman”, – deydi u.

Tamilla to’ylarda xizmat ko’rsatish bobida O’zbekistonda alohida malaka oshirib qaytish niyatida. Kelin libosi, kosmetika, yasan-tusan bobida yangi g’oyalar bilan qaytishim va Amerika bozorida o’z o’rnimni topishim aniq, deb hisoblaydi u.

Pitsburgda pitseriya ochgan o’zbek – Murod Zuparov

Posted September 5th, 2013 at 5:43 pm (UTC+4)
Leave a comment

Amerikadan O’zbekistonga posilka jo’natish biznesi haqida

Posted August 18th, 2013 at 8:22 pm (UTC+4)
Leave a comment

Amerikada biznes imkoniyatlari keng ekan, bu yurtga kelayotgan o’zbekistonliklar ulardan foydalanishga harakat qilmoqda. Biznes yosh tanlamas derlar.

Mirsaid Mirzayev 15 yoshida Amerikaga kelgan. Hozir yoshi 21 da, Bruklindagi kollejda o’qiydi. U bir yil oldin Amerikadan O’zbekistonga posilka eltuvchi xizmatni yo’lga qo’ydi.

Amerikada o’zbeklar soni yil sayin oshib borar ekan, bu juda ham kerakli biznes, deydi Mirsaid.

Mirsaid yosh bo’lishiga qaramay ishiga puxta. Bu ishni boshlash uchun ko’p sarmoya va odam kerak emas, deydi u.

Bruklin Amerikada o’zbeklar eng zich joylashgan rayon. Ammo, deydi Mirsaid, mijozlar orasida boshqa shatlarda yashovchi o’zbekistonliklar ham bor.

Mirsaid AQSh davlat pochtasi xizmatidan arzonroq va tezkor servis taklif qiladi.

Bir yilda Mirsaid ochgan “Silk Road Express” kompaniyasining mijozlari soni 1200 taga yetdi. Xizmatni reklama qilishda u internet hamda Bruklinda chiqadigan o’zbek gazeta va jurnalidan foydalandi.

“Bu biznes ketidan kun kechirish mumkinmi” deya so’raymiz yosh tadbirkordan. Uning aytishicha, ish hajmi kichik bo’lgani uchun undan tushgan daromad o’zi kabi so’qqabosh yigitning kun kechirishiga yetadi.

Har bir biznesda bo’lgani kabi bu ishda ham sifatga e’tibor berish kerak, deydi Mirsaid.

Ayni damda Nyu-Yorkda Amerkadan O’zbekistonga posilka jo’natadigan bir nechta kompaniya ishlab turibdi. Ayrim odamlar O’zbekistondan ham Amerikaga narsa jo’natishni istar edi, ammo “Silk Road Express” kompaniyasi bunday xizmatni hozircha taklif etmaydi.

Yuk tashish/ko’chirish biznesini ochish sirlari haqida

Posted June 17th, 2013 at 11:51 pm (UTC+4)
Leave a comment

Timur Plavan asli Rossiyadan. To’rt yil oldin otasi bilan Virjiniyaning Sterling shahrida yuk tashuvchi kompaniya ochgan. Timur bu biznes bilan shug’ullanmoqchi bo’lganlarga o’z maslahatlarini beradi.

Biznes g’oya

“Amerikada odamlar hamisha bir joydan boshqa joyga ko’chib yuradi. Uy xarid qilgandan keyin ashyolarini ko’chirishga ehtiyoj tug’iladi. Buni o’zimiz uchun yaxshi biznes deb, kuchimizni sinab ko’rishga ahd qildik. Bungacha bir necha ish bilan shug’ullanib ko’rgan edik. “Toma-toma ko’l bo’lur” deganlaridek, bir oz pul jamg’arib, yaqinda yana bir yuk mashinasini sotib oldik”.

Biznes turi

“Bu xizmatni bizneslar va aholiga ko’rsatish mumkin. Ba’zida odamlar erinib, narsalarini bir joydan boshqa joyga tashishni istamaydi. Shunda bizga murojaat qilishadi. Biz kelib, buyumlarini qutilarga joylaymiz, qimmatroq mebel bo’lsa, yo’lda shikast yetmasin deb, uni maxsus material bilan o’raymiz. Manzilga yetgach, hamma narsalarni korobkalardan chiqarib, buyurtmachi aytgan joyga joylaymiz. Ba’zida shahar ichida, ba’zida bir shahardan boshqa shaharga, bir shtatdan boshqa shtatga ko’chishga to’g’ri keladi. Yuridik shaxslar, kompaniyalar bilan ham xuddi shunday ishlaymiz”.

Boshlang’ich kapital

“Boshlang’ich kapital yuk mashinasini sotib olishga va reklamaga yetishi kerak. 10-20 ming dollar bilan boshlasa bo’ladi. Yangi mashina sotib olish shartmas, ammo uning ahvoli yaxshi bo’lishi kerak, chunki ish vaqtida buzilib qolsa, buyurtmachi oldida izza bo’lasiz”.

Ishchi kuchi

“Bu biznesni kamida ikki kishi bo’lib boshlash mumkin, lekin eng yaxshisi kamida to’rt xodim bo’lishi kerak. Yukni qadoqlash, tashish kerak, bu ish jismoniy kuch talab qiladi. Ayrim odamlar ko’pga chidamaydi. Tez charchab qoladi. Ish qizigan payt shunday bo’lsa, yana buyurtmachining oldida yuzingiz qizaradi, shuning uchun bunday ishga jismonan kuchli va ishonchli odamlarni jalb qilish kerak”.

Biznesni ro’yxatga olish

“Bu biznesni boshlash uchun yuk mashinasini Transport vazirligi ro’yxatidan o’tkazish kerak. Ular mashinaning ahvolini tekshiradi. U o’t o’chiruvchi moslama bilan jihozlangan bo’lishi, har ikki yonida kompaniya nomi bitilgan ma’lumot turishi lozim. Vazirlik haydovchilar malakasini tekshiradi, ularning esa o’z navbatida yuk mashinasini haydashga ruxsat beruvchi guvohnomasi bo’lishi kerak. Kompaniyada sug’urta bo’lishi shart. Shundan so’ng sizga maxsus raqam va ruxsatnoma berishadi”.

Sarmoyani chiqarish muddati

“Agar ish to’g’ri yo’lga solinsa, hamma xarajatlarni bir yilda oshig’i bilan chiqarsa bo’ladi”.

Reklama

“Reklamaning turli yo’llari bor. Internetda ayrim saytlar e’lonlarni bepul joylashtiradi, ammo bunday reklama bilan ko’p mijoz topaman, deb o’ylamang. Boyroq mijozlar bilan ishlayman desangiz, reklama qiladigan maxsus agentlikni yollaysiz. Chunki ko’chmoqchi bo’lgan kompaniyalar ham aynan shunday agentliklarga murojaat qiladi. Bundan tashqari, har xil tashkilot va kompaniyalar idoralariga kirib, firmangiz haqidagi ma’lumotni tarqatishingiz mumkin. Internetda o’z saytingiz bo’lsa ham yaxshi. Chunki ko’p odamlar bugun internet orqali yumushlarini bajaradigan bo’lib qolgan. Veb-sahifangizga xizmat turlari va narxlar haqida batafsil ma’lumot qo’yishingiz mumkin. Bir-ikki yil yaxshi ishlasangiz, sobiq mijozlaringiz sizni boshqalarga tavsiya qila boshlaydi”.

Revyu ahamiyati

“Vashington atrofida raqobat kuchli. Chunki ko’plar bu ishning daromadli ekanini tushunib yetgan. Ayrimlar bu sohada kim uchundir ishlab, tajriba orttirib, so’ng o’z kompaniyasini ochgan. Lekin biznesni to’g’ri yo’lga qo’ya bilsangiz, ishingizni a’lo bajarsangiz, mijozning ko’nglini ololsangiz, buyurtma har vaqt topiladi. Eng muhimi mijozdan ishingizni baholashini so’rash. Bu ishda revyular muhim rol o’ynaydi. Buyurtmachi ko’ngli to’lib, mehnatingizni a’lo baholashi kerak. Chunki bunday xizmatga ehtiyoji bor odamlar va kompaniyalar internetda mijozlardan ijobiy izohlar olgan firmalar bilan ishlashni afzal ko’radi”.

AQSh senatorlari Apple kompaniyasini daromadini yashirganlikda ayblamoqda

Posted May 24th, 2013 at 6:50 am (UTC+4)
Leave a comment

Kongress quyi qo’mitasida Apple rahbarlari so’roqqa tutildi. Qonunchilarni Apple ning ofshor kompaniyalar bilan aloqalari qiziqtirdi. Ular nazarida Apple jahon bo’ylab savdosidan tushgan daromaddan soliq to’lamaslik uchun ofshor zonada ishlagan. Gap milliardlab dollar haqida ketmoqda. Kompaniya rahbari Amerika soliq kodeksidagi kamchiliklarga ishora qilib, qonunni buzmaganmiz, demoqda.

  

  • Page 1 of 2
  • 1
  • 2
  • >

MUALLIF HAQIDA

Odil Ruzaliev “Amerika Ovozi”da 2005-yildan beri ishlaydi. Diktor va prodyuser. AQShning Tafts Universitetida (Tufts University) xalqaro aloqalar sohasida magistrlik darajasini olgan. Ungacha O'zbekiston TV 1-kanalida ingliz tilida FCN (First Channel News) yangiliklar ko'rsatuvining muallif-boshlovchisi bo’lgan. O'zbek, ingliz va rus tillarida chop etilgan qator maqolalar muallifi.